تاریخچه سازمان عقیدتی سیاسی ارتش جمهوری اسلامی ایران
پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران در 22 بهمن 1357 و تغییر و تحولهای مختلف در همه ارکان کشور، گروهی از نیروهای مذهبی و انقلابی به همراه عدهای از کارکنان مؤمن ارتش در ستاد مشترک جمع شدند و در محل ساختمان مستشاران نظامی آمریکا – که تنها ساختمان خالی ستاد بود – کمیته نظامی امامی خمینی(ره) را تشکیل دادند. از طرف دیگر لیبرالها معتقد بودند که اداره ارتش باید بهدست فرماندهان سابق سپرده شود و به همین دلیل درصدد بودند که مسئولیتهای کلیدی را در اختیار بگیرند و گروهکها نیز با تشکیل نشستها و ایراد سخنرانیها و حتی بهراه انداختن تظاهرات، خواستار انحلال ارتش و ایجاد ارتش به اصطلاح خلقی بودند.
اما با هوشیاری حضرت امام خمینی(ره)، از انحلال ارتش و یا افتادنش بهدست لیبرالها جلوگیری شد و از اواخر سال 1357 در بیت حضرت آیتالله خامنهای، جلسههایی درباره ارتش تشکیل شد که آیتالله هاشمی رفسنجانی و برخی از اعضای کمیته نظامی امام(ره) در ستاد مشترک ارتش، در آن شرکت میکردند.
در همین جلسهها و به ابتکار حضرت آیتالله خامنهای، فکر ایجاد نهادی فرهنگی – اسلامی در ارتش شکل گرفت و اصول حاکم بر آن بررسی و تدوین شد. سپس حجتالاسلام والمسلمین غلامرضا صفایی که در آن زمان در مدرسه عالی شهید مطهری،ضمن داشتن مسئولیت اعزام مُبلغین به سراسر کشور، پاسخگوی مسائل نظامیان نیز بود و کارهای ارتش به ایشان ارجاع داده میشد، در ستاد مشترک ارتش استقرار یافت و حضرت آیتالله خامنهای نیز که در آن زمان عضو شورای انقلاب بود، طی حکمی در تاریخ 23 مهرماه 1358 دستور ادامه کار در زمینه طرح سیاسی ایدئولوژیک در ارتش و اقدامهای لازم برای پیاده کرده آن را صادر فرمودند. فردای آن روز این طرح در شورای انقلاب مطرح شده و به تصویب رسید و با این حرکت، اولین گام در جهت قانونیشدن نهاد عقیدتی سیاسی در ارتش برداشته شد. البته موانع و مشکلهای بسیاری بر سر راه ایجاد این سازمان و تهیه جدول سازمانی آن از طرف عوامل نفوذی و گروهکهای مختلف ایجاد شد.
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
:: ادامه مطلب ...
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید
